huli!

At kinikilabutan talaga ako sa nahuli ko! hahaha... 

Naniniwala ka ba talaga sa kanya? Naku. Basta. Nyahahaha...

Hindi ako nagalit sa natuklasan ko. Pero hindi ko maikakaila na nagulat ako. Syempre, hanggang tingin na lang talaga ako. Kung bibigyan man ako ng pagkakataon na makita rin nila ako, hindi naman din talaga ako kikibo. Gagawin ko iyon dahil wala na akong pakialam sa kanya. Magpakasasa siya.

Hindi na ako naiinis at lalong hindi ako nagseselos! Walanghiya lang talaga ang buhay. May mga taong sadyang naiiba ang kalibre... haha. Mabuti na lamang at wala na talaga akong nararamdaman para sa kanya. Naku, sana talaga ay nagbago na siya, kung hindi.... tsk.

Ako kasi, hindi ako naniniwalang kaya niyang magbago. Pero sino ba naman ako para maglahad ng paniniwala? Hindi ko naman talaga siya kilala.

Ako rin kasi, bakit nga ba hinanap ko pa? Nalaman ko tuloy at nakapanigarilyo na naman ako dulot ng magkahalong tawa at kilabot. Gayunpaman, hindi ko na rin ito gagawin ulit. Ituring na lang natin na isang aksidente ang nakita ko. Ayoko nang bigyan pa ng sakit ng ulo ang sarili ko sa mga bagay na wala naman talaga akong kinalaman. 

Ganoon na nga. Ibigay ang hilig. At magpasalamat na lang din ako na nagbago na ako.